Sterrenkids: Cosmos Sterrenwacht: Jupiter

Jupiter

Jupiter de reus van het Zonnestelsel, want zo kun je hem wel noemen. Hij is niet groot, maar heel erg groot. Kijk maar eens naar het plaatje. Alle planeten van het Zonnestelsel passen in deze planeet. Onderin zie je de Grote Rode Vlek. Dit is een enorme wervelstorm, die al jaren op de planeet te zien is. Deze storm is net zo groot als de Aarde! We noemen hem Jupiter omdat de oude Grieken hem vernoemden naar Oppergod Zeus, de God van de hemel, het weer, het daglicht en de donder en bliksem. Op Venus na is hij de helderste planeet aan de hemel, dat wil niet zeggen dat hij net zo dichtbij staat, integendeel. De afstand van Jupiter tot de Zon is al 815 miljoen kilometer. Meer dan 5 keer de afstand Aarde Zon!

De grote rode vlek
Wat opvalt aan Jupiter is z'n Grote Rode Vlek (midden onder op het plaatje). Jupiter zit vol met dit soort vlekken. Dat komt omdat Jupiter een atmosfeer heeft die bestaat uit allerlei gassen zoals methaan en waterstof. Doordat het verschrikkelijk waait op de planeet, ontstaan er wervelingen en stormen, deze wervelingen zijn goed te zien op de foto's.

De vier grote manen
Met een verrekijker kun je al vier van z'n maantje zien: Io, Ganymedes, Gallisto en Europa. De eerste die deze manen met een telescoop zag was de Italiaan Gallileo Gallilei in het jaar 1610. Mocht je ooit met een raket op Jupiter willen landen, dan heb je een probleem. Want de planeet bestaat voor een groot gedeelte uit gas. Je zakt er dus in weg, lekker hé!

Io, Europa, Ganymedes en Gallisto.

En toen ging het mis
Wat je op het plaatje ziet is wel heel erg bijzonder. Boven zie je de planeet Jupiter, onder een rode sliert. Deze rode sliert is een rij brokstukken van de komeet Schoemaker-Levy 9, die in juli 1996 op de planeet storten. Om je een indruk te geven van de enorme explosies op de planeet: de zwarte vlekken die je op de planeet ziet zijn de inslagen van de brokstukken, sommigen net zo groot als de hele Aarde. Hebben wij geluk dat Jupiter een soort stofzuiger is, die al die rommel opzuigt. Dat doet de Zon trouwens ook voor ons.

Middellijn	142.200 km
Rotatieperiode	9h 55m 30s
Zwaartekracht	2,37
Temperatuur	-150 graden C
Aantal manen	61